Een onbevangen kijk op de spelregels van de jazz leidt wel eens tot uiterst vitale muziek, die net kan opnemen tegen de Amerikaanse idolen. Een goed voorbeeld is de Nederlands/Zuid-Afrikaanse formatie Lebombo, die vrijdagavond in het volle Amsterdamse BIM-huis een overtuigende proeve gaf van haar eigenzinnigheid. 

Het tegenwoordig als nonet opererende Lebombo, begon in 1986 als het trio van de uit het Zuid-Afrikaanse Swaziland afkomstige gitarist Phola Mamba. In zijn muziek richt Mamba zich op wat hij 'township-jive' noemt, een typisch Zuid-Afrikaanse en swingende fusie van plaatselijke stijlen als de khwela met jazz en improvisatiemuziek, maar ook met gospelmuziek. Zoals ook op de kortgeleden verschenen cd 'Khwela Jazz Khona' be luisterd kan worden, ontleent Lebombo's 'township-jive' haar kracht  aan de eenvoudige melodieën van Mamba. Oppervlakkig gezien lijken veel nummers op elkaar, maar kleine verschillen in opbouw, tempo, dynamiek en solo's maken dat de muziek blijft boeien.

Kees Polling